فرهنگ و ارتباطات

 
نویسنده : حسین سرفراز * مطالعات فرهنگ و ارتباطات - ساعت ۱۱:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٧/٦
 

فرهنگ و ارتباطات:  دیدگاهی نوظهور، رویکردی تلفیقی

حسین سرفراز

علوم ارتباطات به معنای وسیع کلمه در ایران تا همین چند سال پیش تنها شامل رشته های تحصیلی محدود و با ویژگی های خاص و کلیشه ای می شد. دانشگاه علامه طباطبایی تهران  محفل روزنامه نگاری و روابط عمومی بود و دانشگاه تهران نیز در همان حد و در آموزش دکتری خود، مدیریت رسانه و ارتباطات سازمانی را نیز پوشش می داد. از نظر تکنیکی هم سازمان صدا و سیما، که چندان نمی توان نام علوم ارتباطات را بر آن ها نهاد.

علوم ارتباطات در ایران آنهم در معنای وسیع خود!! تنها و تنها به آن موارد محدود بود تا آن هنگام که رویکردی میان رشته ای_ که سالها از عمرش در مغرب زمین می گذشت_  در علوم ارتباطات پدید آمد. رویکردی که در ایران دیدگاهی نوظهور محسوب می شد/می شود...

دانشگاه امام صادق(ع) در تهران اولین دوره ی دکتری، سپس دوره ی کارشناسی ارشد رشته معارف اسلامی، فرهنگ و ارتباطات را بنا نهاد. این رویکرد به نوعی دارای چندین ویژگی نوین است،:

۱-  ارتباط، کارکرد و فرایندی اجتماعی است و در بستر فرهنگ صورت می پذیرد. فرهنگ، در معنای عام خود، معنابخش ارتباط/ ارتباطات است. در این رویکرد با بررسی عمیق فرهنگ/ فرهنگ ها، فرهنگ های فرعی/ خرده فرهنگ ها، تاریخ فرهنگی و اجتماعی جامعه، به نوعی فرایند/ کارکرد ارتباط و بویژه فرایند تبلیغ دین اسلام بررسی و تبیین میشود.

۲-    فرهنگ در جهان امروز، سیال است. بنابراین نمی توان پدیده ها ی فرهنگی از قبیل ارتباط/ ارتباطات، تبلیغ دین اسلام و... را بدون در نظر گرفتن بافت/ گستره ی فرهنگی جهانی آن ها در نظر گرفت. دید/ منظرِ کلان ِرویکردِ نوین ِما با ویژگی سیالیت فرهنگ و ارتباطات پیوند خورده است.

۳-    معارف، و علوم اسلامی به عنوان سنت غنی و ارزشمند دینی ما  در تبیین نقش دین، درکارکرد ارتباطات و فرهنگ_همچون ارتباطات میان فرهنگی_ و نیز در فرایند تبلیغ دین اسلام، و در شکل دهی به نظامی ارزشمند در حوزه ی فرهنگی و ارتباطی_ /که به نوعی مادر تمامی حوزه هاست_  در جامعه مهم و مؤثر است.

نظرات اساتید رشته ی معارف اسلامی فرهنگ و ارتباطات پیرامون رشته

معرفی رشته معارف اسلامی فرهنگ و ارتباطات توسط دانشجویان رشته ورودی ۱۳۸۴


 
comment نظرات ()